Christoph Bonte 10 jaar dirigent: “Muziek maken is samen plezier beleven” – juli 2026
Sinds 2016 staat Christoph Bonte aan het roer van de Koninklijke Harmonie Vermaak na Arbeid Koolkerke. Wat begon als een kans voor een jonge dirigent, groeide uit tot een engagement dat ondertussen al meer dan tien jaar duurt. We spreken met hem over zijn parcours, zijn visie op muziek en de toekomst van de harmonie.
Kun je jezelf kort voorstellen? Hoe is jouw muzikale parcours verlopen?
Muziek zit er bij mij al van jongs af aan in. Aan het Conservatorium Brugge volgde ik slagwerk en trombone, waarna ik aan het Conservatorium aan Zee in Oostende orkestdirectie studeerde. Na mijn eindexamen orkestdirectie in mei 2015 kwam ik in contact met enkele muzikanten van de harmonie van Koolkerke.
De toenmalige dirigent van de harmonie van Koolkerke, Hans Delanghe, moest om gezondheidsredenen de fakkel doorgeven. Na een proefrepetitie, een ledenvergadering en een overgangsperiode waarin ik al enkele repetities overnam, werd ik in april 2016 officieel voorgesteld als nieuwe dirigent van de harmonie.
Je volgde Hans Delanghe op, iemand die bijna dertig jaar het gezicht van de harmonie was. Hoe kijk je terug op die beginperiode?
Ik was ontzettend blij dat ik het vertrouwen kreeg van zowel de muzikanten als het bestuur. Kiezen voor een jonge dirigent met weinig ervaring was zeker geen evidente beslissing.
Gelukkig kon ik rekenen op de steun van Hans. Hij was de perfecte leermeester en heeft mij in die eerste jaren veel van het vak geleerd. Zijn passie voor muziek werkte enorm inspirerend. Diezelfde passie probeer ik vandaag ook door te geven aan onze muzikanten.
Voor mij is het belangrijk dat mensen met plezier naar de repetitie komen. Muzikanten moeten kunnen ontspannen en genieten van samen musiceren. Tegelijk werken we samen toe naar onze optredens, en net dat gezamenlijke doel zorgt voor een fijne dynamiek binnen de groep.
De harmonie vierde in 2025 haar 70-jarig bestaan. Welk moment uit dat jubileumjaar is jou het meest bijgebleven?
We zijn het feestjaar gestart met een nieuwjaarsconcert in de Sint-Niklaaskerk. Dat was een bijzonder mooi moment en een formule die we graag om de twee jaar willen herhalen. Iedereen mag dus zondag 17 januari 2027 nu al in de agenda noteren.
Ook het Lenteconcert blijft me bij. Voor de zeventigste verjaardag kozen we voor het thema Back to the Seventies, wat zorgde voor een heel geslaagde en feestelijke avond.
Lees verder onder de foto
Concertprogramma’s: Innovatie en traditie
Hoe probeer je de muzikale horizon van de harmonie te verbreden?
Een concertprogramma samenstellen blijft altijd een evenwichtsoefening. Je zoekt muziek die uitdagend genoeg is voor de muzikanten, maar tegelijk ook aantrekkelijk is voor het publiek.
Daarbij houd je rekening met heel wat factoren: is het een binnen- of openluchtconcert, hoe is de akoestiek, welke bezetting hebben we op dat moment? Uiteindelijk probeer je ervoor te zorgen dat er voor iedereen iets in het programma zit en dat alle muzikanten zich kunnen vinden in het verhaal dat je als dirigent wilt brengen.
Zijn er vaste ingrediënten die volgens jou in een concertprogramma niet mogen ontbreken?
Ik ben snel geneigd om een concertmars of een lichte mars op het programma te zetten. (lacht)
Daarnaast zal je bijna altijd wel een medley met popmuziek terugvinden. Bij een concert in een zaal kies ik ook graag voor enkele originele harmoniewerken, terwijl openluchtconcerten zich beter lenen voor een luchtiger repertoire.
Heb je als dirigent bepaalde tradities waar je bewust aan vasthoudt?
Tijdens het Lenteconcert probeer ik er altijd voor te zorgen dat het samenspel en de drumband samen met de harmonie kunnen optreden. Als het praktisch haalbaar is, sluit ik het liefst af met een gezamenlijk nummer met iedereen op het podium.
En na elk optreden hoort voor mij ook een bedankingswoord aan de muzikanten. Dat is een klein gebaar, maar wel een belangrijke afsluiter… al dan niet met de ondertussen welbekende “daag!”.
Je werkt nauw samen met de instructeurs van de drumband. Hoe zie je hun rol binnen de concertwerking evolueren?
De drumband en de trommelklas beschikken over enorm veel potentieel. Naast hun eigen programma ben ik een grote voorstander van samenwerking met de harmonie, bijvoorbeeld in een gezamenlijk nummer.
Met die samenwerking versterken we beide groepen en creëren we een sterk groepsgevoel. We vormen uiteindelijk één vereniging en dat willen we ook uitstralen.
Lees verder onder de foto
Lokaal en internationaal
De harmonie onderhoudt internationale contacten met andere verenigingen. Wat is volgens jou de meerwaarde daarvan?
Samenwerken met andere verenigingen is altijd leerrijk. Je leert hoe andere dirigenten werken, ontdekt nieuwe repertoirekeuzes en wisselt ideeën uit. Muziek is bovendien een universele taal. Ondanks eventuele taalbarrières ontstaan er telkens opnieuw mooie ontmoetingen en samenwerkingen.
Daarnaast is het ook gewoon fijn om samen op uitstap te gaan en in een andere stad of zelfs in het buitenland te musiceren. Zulke reizen versterken ook de groepssfeer, omdat muzikanten elkaar buiten de repetities op een andere manier leren kennen.
Je bent sterk betrokken bij de doorstroming van jongeren vanuit het samenspel. Wat is volgens jou de sleutel om hen gemotiveerd te houden?
De sleutel ligt volgens mij in zo snel mogelijk samen musiceren. Jongeren leren een instrument, maar zodra ze dat ook kunnen toepassen in een groep, groeit hun motivatie enorm.
Met het samenspel organiseren we daarom regelmatig kleine concerten, zoals een kerstconcert voor familie en vrienden. Dat zijn laagdrempelige momenten waarop jongeren succeservaringen opdoen.
Daarnaast organiseren we ook heel wat nevenactiviteiten die de groepssfeer versterken. De vriendschappen die daar ontstaan zorgen ervoor dat jongeren elke week opnieuw met plezier naar de repetitie komen. Eigenlijk werkt een muziekvereniging op dat vlak een beetje zoals een jeugdbeweging. De jeugd is de toekomst en daar moeten we blijvend in investeren.
Muzikanten omschrijven je vaak als een warme en toegankelijke dirigent. Hoe zorg je ervoor dat iedereen zich gewaardeerd voelt?
Ik probeer tijd te maken voor iedereen. Voor of na de repetitie maak ik graag een praatje, luister ik naar wat er leeft en probeer ik zaken op te volgen.
Wanneer iemand langere tijd afwezig is door gezondheidsproblemen of andere omstandigheden, neem ik ook contact op.
Voor mij is dirigent zijn veel meer dan alleen muziek maken. Er komt ook heel wat organisatorisch en sociaal werk bij kijken. Gelukkig krijg je daar ontzettend veel waardering voor terug.
Lees verder onder de foto
Tien jaar dirigent
Is het dirigeren de voorbije tien jaar veranderd?
Zeker. Vroeger kreeg je van muziekuitgeverijen dikke brochures met een cd waarop van elk muziekstuk dertig seconden te horen waren. Op basis daarvan moest je een concertprogramma samenstellen.
Vandaag vind je online volledige opnames, demo-partituren en vaak ook digitale partituren. Dat maakt het werk veel efficiënter. Je kunt sneller een goede keuze maken en de partituren eenvoudig digitaal bewaren en verdelen onder de muzikanten. Ik hoop dat die digitalisering zich de komende jaren nog verder ontwikkelt.
Waar hoop je over tien jaar met de harmonie te staan?
Achter de schermen zijn we nu al voorzichtig bezig met de eerste plannen voor ons 75-jarig bestaan in 2030. Daarnaast hoop ik vooral dat we verder kunnen bouwen op de sterke werking die we vandaag hebben. Onze vertrouwde concerten blijven belangrijk, maar daarnaast droom ik ervan om elk jaar ook één of meerdere nieuwe projecten te realiseren. Af en toe mag daar gerust eens eentje met een hoek af tussen zitten.
Tot slot: welk muziekstuk dat je met de harmonie bracht, betekent het meest voor jou?
Dat is geen gemakkelijke keuze. We hebben de voorbije jaren ontzettend veel mooie muziek gespeeld.
Ik denk aan concertwerken zoals Songs from the Catskills, aan lichtere muziek zoals Instant Concert, dat we opdroegen aan Hans Delanghe, of aan de indrukwekkende muziek tijdens de Vredesviering, zoals Unchained Melody.
Maar als ik één nummer moet kiezen, dan wordt het toch Nothing’s Gonna Change My Love for You. Mijn vrouw Liesbeth en ik kozen dat nummer voor onze huwelijksviering, begeleid door de harmonie. Elke keer als ik het op de radio hoor, brengt het me terug naar dat bijzondere moment. Dat blijft een herinnering die ik enorm koester.
