De Lenteconcerten waren opnieuw een schot in de roos!
Dubbele focus: jeugd én spektakel
Beide Lenteconcerten hadden een ereplaats voor onze jeugdwerking. Op vrijdag opende het samenspel, nu onder leiding van Michiel Van Mulders, die Jonathan De Mey opvolgde. Ons jeugdorkest speelde (Simply) The Best van Tina Turner, gevolgd door Baker Street, met een indrukwekkende altsaxsolo door Willem Beausart. Later in het eerste deel zouden enkele leden van het samenspel de harmonie nog vervoegen voor Into the storm. Onze jeugdige muzikanten konden het publiek zeker overtuigen!
“Ieder jaar een beetje beter” – Lena
“We hebben er zo van genoten” – Remi
Dirigent Christoph, dit jaar tien jaar bij de harmonie, gaf daarna het teken om het concert verder te zetten met Steven Reinekes Where eagles soar, een statige opener die de toon van het concert meteen zette. Het volgende stuk was de Venezolaanse dans Joropo van Moisés Moleiro. Op zaterdag konden de leerlingen van de notenleerklas van meester Geert en de trommelklas van John zich op een aantal momenten in het eerste deel van het concert ook tonen. Zo zagen we twee uitstekende trommelnummers van de beginners en een amusante act met boomwhackers (I’m a believer).
Lees verder onder de foto’s
Een eerste hoogtepunt van de avond was Celtic Flutes van Kurt Gäble, waarin onze fluitsectie samen tweestemmig soleerde. Deze Keltisch-klinkende muziek was een technische uitdaging, maar werd door Annelies, Ines, Kimmy, Liesbeth en Rune op beide avonden tot een goed einde gebracht. Sterk, dames! We telden af voor de lancering van Thunderbirds, van de gelijknamige tv-serie, de ene dag al iets gezwinder dan de andere en speelden nog Under the Double Eagle voor de pauze. Heb je van dat laatste stuk de (verrassende) countryversie al beluisterd? Je vindt ze hier.
“De Keltische muziek met het samenspel van dwarsfluiten was uniek en heel erg mooi gebracht.” – Jessica
Na de pauze was het de beurt aan de drumband, met ook enkele werken van onze eigen Didier Van Ooteghem. Een uitstekend optreden op beide dagen! Tijdens het reorganiseren van het podium, kregen we een ingekorte versie van Manu Laperes documentaire over de geschiedenis van de harmonie. Een zeer geslaagde manier om het wachten voor het publiek leuk te maken.
Nu kwam de harmonie op het podium, met als eerste stuk de concertmars Wind of Provence van Naoki Tasaka. Meteen erna was er een nieuw hoogtepunt: Csárdás, de bekende muziek van componist Monti in Hongaarse stijl. Solist voor dit werk was Robbe Decraemer, die het stuk uit het hoofd (!) speelde op xylofoon vooraan op het podium. De funky Disco Kid met klarinetsolo van Georges De Mey en het nautische, podium-stampende Santiano volgden vlot. Een laatste hoogtepunt, na de speech van onze voorzitter Geert, was Strike up the band, met de altijd-uitstekende zangeres Fleur Knockaert als verrassingsgast.
“De Csárdás vonden wij heel goed, proficiat aan Robbe.” – Carine
“Het waren supermooie nummers die jullie gebracht hebben. Dik applaus voor de muzikanten, dirigent en allen die mee hebben gewerkt aan dit concert. Bravo!” – Rita
Lees verder onder de foto’s
Marchingrepetitie
De repetitie na de Lenteconcerten was dit jaar een marcheerrepetitie. Altijd goed om na de winter, waarin we niet marcheren, alles nog eens op te frissen. Het weer zat mee, de opkomst was groot, we oefenden met plezier allerlei manoeuvres en zijn klaar voor ons volgende optreden in het centrum van Brugge. Erna werden we nog bedankt voor onze inzet met lekkere hapjes en een drankje. Een leuke avond met onze muziekvrienden!
